Paweł kończy smażenie kotletów sojowych; ryż prawie ugotowany. Na stole kilka gotowych pojemników: owoce, wypasiona kanapka (robię fantastyczne kanapki przyznam nieskromnie) wafle ryżowe z masłem orzechowym, małe marchewki, daktyle i orzechy. Zielona herbata. Może mi wystarczy?
Skreślam z listy zapakowane już klamoty; szczoteczka, mydło, notatnik. Check. Check. And check.
Idziemy razem do samochodu. Pakunki, jak na biwak: torba z jedzeniem zapakowana po brzegi; poduszka, coś do przykrycia, kilka rzeczy na zmianę.
"Do zobaczenia w czwartek" i buziak na drogę. Pierwszy raz rozstajemy się na noc od 2.5 roku. Nie jadę na biwak. Tak będzie wyglądał każdy wtorek przez następne kilkanaście tygodni.
Co do wcześniejszej notki, dodawaj wpisy kiedy masz ochotę, bez presji, w końcu blogi prowadzi się dla przyjemności.
OdpowiedzUsuńSłabo z tymi wtorkami, ale na pewno te kilkanaście tygodni migiem zleci:)
Masz rację, ale 6 miesięcy bez pisania to trochę przesada :)
OdpowiedzUsuń