mleko

Ciężko jest na tym świecie jeść tak, aby żadne zwierzę nie cierpiało. Jeszcze do tej pory spotykam się z przygłupimi uwagami, że przecież brokuły też czują, a ziemniaki to nawet oczy mają, ale od razu je ignoruję. Pisałam kiedyś o jajkach z farmy, na której byłam i zobaczyłam prawdziwy raj dla kur, niemal jak u Babci w ogródku: kury łażą, drapią po ziemi, dziubią i po prostu są kurami, z dziobami (na wielgachnych farmach kurom na żywca przycina/przypala się dzioby, żeby sobie oczu nawzajem nie powydziobały - na małej powierchni jest ich bardzo dużo, więc o brakujące oko nie jest trudno. Tak więc okrutni ludzie znaleźli na to sposób i po prostu te dzioby im w straszny sposób odbierają. Ja bym tak jednemu i drugiemu siusiaka obcięła). Chciałam też być fair w stosunku do krów (po kilku latach picia mleka, o którego pochodzeniu nie mam pojęcia) i po długim czasie picia mleka sojowego, Galina trafiła ponad rok temu na lokalne mleko w amiszowym sklepie. Moja radość była ogromna! Farma Dakin, z której pochodzi mleko,  jest o rzut beretem od mojego Brata i na szczęście zaopatrują wiele sklepów na Florydzie w swoje produkty. Czasem nawet w mojej pracy ląduje ich mleko (na widok którego pierwszym razem pobiegłam do mojej szefowej i niemal ją uściskałam ze szczęścia. Musiałam tłumaczyć co i jak i trochę dziwnie na mnie patrzyła, ale w kilka minut nie da się tak wszystkiego wytłumaczyć, żeby komuś ścisnęło się serce. A może da??)

Mamy więc pyszne mleko, bez hormonów i bez czyjegoś cierpienia! A cały ten post jest po to, żeby wprowadzić Was w przepis na SER!!