kolory

Niby nic się nie dzieje, niby tyle się dzieje, ale nie będę tu przychodzić i paplać o tym, że mam test, że bardzo chciałabym pojechać gdzieś, gdzie mogę zobaczyć prawdziwą jesień, że ostatnio ugotowaliśmy pyszne jedzenie, jakby wzięte z indyjskiej knajpy (choć nadaje się na bloga jedzeniowego, na którym od grudnia 2012 nie napisałam nic). Kiedyś blog mój to było to, a teraz zaglądam na inne, odkrywam nowe, prześwietne, których autorki mają po 3,5 lub 7 dzieci, przeprowadzają się na drugi koniec świata (całą gromadą), mają czas na pieczenie, zajmowanie się tymi dziećmi i blogowanie. I mają o czym pisać. Jak ludzie to robią? Może jak dojdę do swojej piątki, to wtedy się dowiem, że jednak można :)
Na koniec przychodzę tu i ręce opadają i nie wiem, jak zacząć pisać coś, cokolwiek. Czy z pisania bloga się wyrasta?

Mamy masę zdjęć, ale same z aparatu nie przeniosą się na komputer, więc muszę się tym zająć ja. To może żeby jakoś zacząć (może już potem samo pójdzie z kolejnymi notkami): powoli i nieśmiało się ochładza (czytaj, czasem w nocy jest poniżej 20C, a w dzień nadal ponad 30C, ale nie codziennie). Korzystając z pogody i chwili wolnego czasu (w których powinnam odpisać na przynajmniej 2 zaległe mejle, napisać prawdziwy list, poukładać zdjęcia, posprzątać w szafie, pouczyć się itd) poszliśmy ostatnio na długi spacer. Szukamy fajnych, nowych miejsc z dala od zgiełku i najlepiej, jakby nie trzeba było daleko jechać. I udało się. Odkryliśmy całkiem sympatyczny park (bez jeziorka niestety, które strasznie lubię) rzut beretem od nas. I oj, jak fajnie się szło robiąc zdjęcia, jak dawniej, a to kwiatkom, a to dziwnym ptaszkom i wszechobcenym wiewiórkom.

 Wg Pawła, chmury w tle przypominają góry. Myślę, że most, na którym staliśmy, to jedno z wyższych wziesień w okolicy :) Kto widzi "Polish deli"? Aaa jea, mieszkamy 5 minut drogi od polskiego sklepu!

Awww, a heart-shaped leaf :)

 Weranda/porch/porczyk, na których punkcie ostatnio mam prawdziwą obsesję do tego stopnia, że na Zillow szukam domów, a potem żółtym ludzikiem na google "przechodzę" obok nich :) Czy to jest equally creepy, jak chodzenie wieczorem na spacer tylko po to, żeby zaglądać ludziom do okien? :)

Awww, more heart-shaped leaves :)

 

Natura jest bardzo trendy; ostatnio słyszałam, że połączenie niebieskiego z łososiowym jest bardzo w modzie :)

 I ta cudna, przepiękna zieleń, którą aż chce się zjeść!

 

I tak Cię widać ......

...

 ... jak opitalasz orzeszka :)

  Hehehe, na sam widok tego zdjęcia niżej chce mi się śmiać. Zwierzaki są świetne! A ta wiewióra poniżej najpierw się na nas wkurzała (wydawałą dziwne dźwięki i strasznie szybko ruszała ogonem, co biorę za znak agresji; gdybym miała ogon i byłabym zła - tak bym się zachowała; gorzej z dziwnymi dżwiękami, ale mogłabym poćwiczyć), a potem jednak zaczęła pozować do zdjęcia.

 Niebieski ptak - wie ktoś, co to jest? Widzieliśmy też niemal całego czerwonego (drozd wędrowny, jak podpowiada Wikipedia), ale schował się w krzakach zanim aparat zdecydował się odpowiednio rozgrzać (czytaj wyostrzyć/naostrzyć, żeby nie było mgliście).

Proszę wybaczyć, że zdjęcia nie są prosto. Jest 3 nad ranem, a ja i tak bardzo się starałam. 

 To też nie wiem, jak się zwie, ale trochę przypomina nerki lub fasolkę.

Piękne kolory, prawda? Dusza jednak tęskni za polami i drzewami, które na jesień mienią się czerwienią i złotem.