wspomnienie

Mam kiepską pamięć do wielu rzeczy, ale niektóre, nawet drobne wspomnienia, na zawsze wyryły się w mojej pamięci. Kilka dni temu podczas przejażdżki samochodem w radio rozbrzmiała jedna z moich ulubionych piosenek.
 
W  krótkiej chwili znalazłam się w klasie naszego LO. Przede mną długopis i kartka, a na niej bazgroły. Kilka kroków dalej za biurkiem siedziała komisja maturalna z języka polskiego. Za mną siedziała jeszcze jedna osoba (wchodziliśmy parami; gdy jedna osoba odpowiadała na pytania, ta druga mogła się przygotować do odpowiedzi).
Byliśmy jednym z ostatnich roczników, który miał starą maturę, więc na j. polski mogliśmy wcześniej przygotować wybrany temat i dokładnie go omówić podczas egzaminu. Ja produkowałam się na temat wszechobecnej miłości w literaturze i gdzie tylko popadło.

Bałam się, choć byłam dobrze przygotowana. Miałam wszystko w jednym paluszku, bo - powiedzmy szczerze - byłam (i może nadal jestem) przeokropną romantyczką, która marzyła o jedynej, nieskończonej miłości. Zawsze wierzyłam, że TO zdarza się w życiu i warto czekać.

Przyszła kolej na mnie. Podeszłam bliżej komisji, popatrzyłam przerażonym wzrokiem na nauczycieli, a potem na dyrektora, który miał wzrok wbity w jakiś papier. Serce podchodziło mi do gardła. Byłam przedostatnia w dzienniku, więc komisja zdaje się, że słyszała już wszystko tamtego dnia. Jedna nauczycielka kiwnęła głową na znak, że mogłam zaczynać.

Gula w gardle.

"Gdybym mówił językami ludzi i aniołów", dyrektor podniósł głowę i zaczął mnie bacznie obserwować,  "a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący.
Gdybym też miał dar prorokowania
i znał wszystkie tajemnice,
i posiadał wszelką wiedzę,
i wszelką możliwą wiarę, tak iżbym góry przenosił.
a miłości bym nie miał,
byłbym niczym"

Mam cię, panie dyrektorze - pomyślałam, a potem poszło już, jak po maśle. Dostałam 6 z ustnej.

Za mną siedział P., ten sam, który teraz często robi mi kawę i tosty z marmoladą. Chyba wtedy rzuciłam jakieś zaklęcie, bo wszystko to, czego chciała ówczesna romantyczna Ania, spełniło się.